16 شهرالکلمات 165
28 جولای 2008
احبّای ستمدیده در سرزمین مقدّس ایران ملاحظه فرمایند
خواهران، برادران، و نور دیدگان عزیزتر از جان،
در این ایّام پرآلام که شما عزیزان در معرض امواج جدید شداید و بلایا قرار گرفتهاید و در حالی که اعضای هیئت مجلّلۀ یاران، چند نفر از خادمین نازنین و تعداد دیگری از بهائیان عزیز آن سرزمین همچنان بدون هیچ دلیلی در زندان بسر میبرند، افکار و ادعیۀ قلبی این جمع همواره متوجّه شما است و ما را بر آن میدارد که با ارسال پیامهای خود احساسات گرم و مشتاقانۀ خویش را ابراز نماییم. البتّه مقصود این نیست که شما را به تهیّۀ برنامهای جدید تشویق کنیم، به حجم وظایف محوّله بیفزاییم و یا به فداکاری بیش از پیش دعوت نماییم، زیرا ثبوت و رسوخ شما بر امر الهی مشهود است و اطمینان داریم که در اجرای وظایف مقدّسۀ روحانیّهای که حضرت بهاءالله مقرّر فرمودهاند به هیچ وجه فتور نمیورزید. بدون توجّه به تلقینات مداومی که شما را به داشتن ایمان ولی سکوت در بارۀ آن فرا میخواند، با حکمت و دور از تظاهر و قیل و قال به تبادل افکار در بارۀ ترقّی و سربلندی ایران مشغولید، زیرا به خوبی میدانید که ایمان به یک حقیقت را نمیتوان از اظهار و بیان آن جدا ساخت.
در این دوران که ملّت شریف ایران با تبعیضات و تعصّبات دیرینۀ مذهبی، قومی، جنسی و طبقاتی دست به گریبان است تجربیّات یکصد و پنجاه سالۀ جامعۀ بهائی ایران میتواند منبعی غنی برای کمک به آنان باشد. شما از یک طرف موفّق شدهاید که در مقابل شدیدترین و مبغضانهترین تعصّبات که دشمنان امر الله از بدو ظهور اذهان عموم را به آن مغشوش ساختهاند استقامت نمایید و آن را با محبّت و وداد جواب گویید و از طرف دیگر با مساعی فراوان برای رفع تعصّبات گوناگون چه در درون جامعۀ خود و چه در تماس با دیگران مستمرّاً کوشیدهاید.
نور منیری که همیشه رهنمون مجهودات شما بوده و هست، اصل وحدت عالم انسانی، محور اساسی تعالیم حضرت بهاءالله میباشد. به نونهالان خود از آغاز زندگی این بیان مبارک را آموختهاید که میفرمایند: "سراپردهٴ یگانگی بلند شد به چشم بیگانگان یکدیگر را مبینید همه بار یک دارید و برگ یک شاخسار". همیشه بر این باور بودهاید که تعصّب را نمیتوان با دوری گزیدن از دیگران و عناد مقابله نمود، بلکه باید با نیروی محبّت و نوعدوستی بر آن چیره شد. به این حقیقت واقفید که بنیاد تعصّب جهل و نادانی است و غلبه بر آن مستلزم نشر انوار دانش و بینش و در عین حال عمل و پشتکار است چون یکی از مؤثّرترین طرق فایق گشتن بر تعصّبات همکاری و همگامی افراد مختلف برای نیل به اهدافی والا و مشترک میباشد. شما میدانید که اصل وحدت عالم انسانی که مورد نظر حضرت بهاءالله میباشد با تحمیل یکنواختی مغایر است. شعارش وحدت در کثرت است، پذیرفتنش به معنای در بر گرفتن تنوّع تمامی نوع بشر است، و ترویجش مستلزم ایجاد امکانات برای شکوفایی استعدادهای ذاتی هر فرد است که در حقیقتِ او به ودیعه گذاشته شده است.
پیام حضرت بهاءالله از ابتدا ایرانیان بیشماری را از اقشار و ادیان گوناگون به خود جلب کرد. جامعۀ بهائی با آگاهی به چالشهای موجود در راه رفع تعصّب و تأسیس اجتماعی متنوّع ولی متّحد، با دقّت برنامههای آموزشی و تربیتی برای سنین مختلف طرح و اجرا نمود و اقدامات و مراسم اجتماعی و حتّی روشهای اداری خود را مورد سنجش قرار داد تا بتواند شکافهای عمیق موجود بین اقوام مختلف، گروههای سنّی متفاوت، طبقات گوناگون و زنان و مردان را به نحوی منظّم تقلیل دهد. سنن قدیمه و عادات متداوله و گفت و شنودهای روزانه را که آگاهانه یا ناآگاهانه به نوعی تعصّب دامن میزند بررسی نمود و در تعدیل آن کوشید. تفاهم و همبستگیهای نزدیکی که در طیّ نسلهای پیاپی بین خانوادههای بسیاری، در اثر مراوده یا ازدواج با پیروان ادیان گوناگون به وجود آوردهاید نمونهای است گویا از پیروزی جامعۀ شما در این راستا. ذکر دستآوردهای فوق به این معنا نیست که جامعۀ بهائی در این راه به درجۀ کمال نزدیک شده است. آنچه مهم است اشتغال شما در یک فرایند یادگیری برای ایجاد وحدت و یگانگی است که تجربیّات ارزشمند حاصله از آن میتواند برای دیگران نیز مفید و مؤثّر واقع گردد.
پس با عزمی جزم و ارادهای راسخ تلاش خود را در این مسیر کماکان ادامه دهید. در وجود هر انسان، اعمّ از غنی و فقیر، زن و مرد، پیر و جوان، شهرنشین و روستانشین، کارگر و کارفرما، و از هر قوم و آیین، اصالت و شرافت مشاهده کنید. ضعفا و محرومان را حمایت نمایید. به نیازها و مشکلات جوانان عزیز رسیدگی کنید و آنان را به آینده امیدوار سازید تا خود را برای خدمت به نوع بشر آماده نمایند. از هر فرصت استفاده کنید و با صدق و صفا تجربیّات خود را برای رفع تعصّبات گوناگون در طبق اخلاص نهاده به هممیهنان عزیز خود تقدیم دارید و به کمک یکدیگر به ایجاد الفت و محبّت بین افراد پردازید و از این راه به پیشرفت ایران و سربلندی مردم آن خدمت نمایید.
در هر آن به یاد آن دلدادگان روی جانانیم و به ذکر کمالات آن فارسان میدان استقامت و وفا مشغول. در اعتاب مقدّسۀ علیا از آستان محبوب بیهمتا حفظ و حمایت آن عزیزان را عاجزانه سائلیم.
امضاء: بیت العدل اعظم الهی
رونوشت : دارالتّبلیغ بینالمللی
