عفت و عصمت در دیانت بهایی
نویسنده: کاربر yekdost
در جامعه ی اسلامی ایران اکثر اوقات که سخن از دیانت بهایی به میان می آید و افرادی که تحقیق به معنای واقعی را کنار گذارده و فقط به اوهام و سخنان گزاف دیگران توجّه کرده و می خواهند عظمت این دین الهی را با سخنان بی شرم خود کم کنند ، یکی از مسائلی را که بیان می کنند این است که در دیانت بهایی روابط جنسی آزاد است و در آن هیچ محدودیتی وجود ندارد. حال می خواهیم در باره ی احکام و دیدگاه اصلی دیانت بهایی در این باره و دلایلی هر چند ساده ولی معقول صحبت کنیم.
در قرن 21 که قرن اطلاعات و پیشرفت است آیا در ذهن می گنجد فردی که معتقد به خداوند و متوجه به احکام اوست به خود و خانواده اش اجازه دهد و آیا غیرت او می گذارد که روابطی آزاد و به دور از شئونات اخلاقی داشته باشند حتماً پاسخ به این سوال منفی است پس با کمی فکر می توان از این افکار مخرب دوری جست. طبق فرموده ی حضرت عبدالبهاء مبین آیات دیانت بهایی " ذره ای از عفت اعظم از صد هزار سال عبادت و دریایی معرفت است." با دانستن تنها همین بیان مبارک نیز می توان به اهمیت وجود عصمت ، عفت و پاکدامنی در کلیه شئونات زندگی یک فرد بهایی پی برد.
در دیانت بهایی پاک و عفیف بودن فقط مختص روابط جنسی نمی شود بلکه بهاییان در زندگی خود امر شده اند که در نگاه ، حرکات و سکنات ، افکار و نیت ، چشم ، گوش و زبان کمال عفت و پاکی را حفظ کنند. طبق بیان مبارک " کونوا فی الطّرف عفیفاً " تاکید می کنند که در نگاه انسان باید پرهیزگار باشد برای مثال چشم ما نباید چیز هایی را ببیند که خلاف ارزش وجود انسانی است و کلماتی را به زبان برانیم یا استماع کنیم که ما را از شرافت انسانی دور گرداند. پاک و عفیف بودن در دیانت بهایی به قبل از ازدواج و وفاداری به همسر نیز مربوط می شود. طبق فرموده ی حضرت ولی امرالله کسی که زنا انجام دهد در عالم بعد از کلیه ی عوالم الهی محروم می گردد و کاملاً می میرد وجای هیچ ترقی ندارد همچنین در کتاب مستطاب اقدس خداوند می فرماید: " قد حرم علیکم القتل و الزنا ثم الغیبة و الا فترا اجتنبوا عما نهیتم عنه فی الصحائف و الالواح " این عمل را حرام ، مجرم را مساوی فرد قاتل و خطای او را تا آن حد بزرگ می شمارند. ما بهاییان معتقدیم که روح انسان نشأت گرفته از روح حضرت لایزال خداوند بی مانند است. انسان به دنیا آمده تا با استفاده از این جسم و نعمات روح خود را قوی سازد و کمالات انسانی را کسب کند و در راه کمال خود و دیگران قدم بردارد. بر اساس این بیان مبارک که می فرمایند: " کلمه ی طیبه و اعمال طاهره ی مقدسه به سماء عزّ احدیّه صعود نماید." پس فقط اعمال پاک و مقدس مقبول حضرت بی نیاز است و لاغیر. همچنین تأکید می فرمایند که نباید به دنوّ اخلاق و پستی اطراف خود توجه نموده و راضی به تفوقی نسبی باشیم بلکه باید با ایمانی قوی و طلب تأئید از خداوند اهریمن نفس و هوی را مغلوب سازیم و در راه کسب کمالات و فضائل اخلاقی بکوشیم. آیا می شود که پیامبری احکامی را به پیروان خود بدهد ولی از آنها بخواهد که خلاف آن عمل کنند؟ حتماً غیر ممکن است. پس به امید آنکه عقیده را با حقیقت اشتباه نگیریم و احکام اصلی هر آئینی را بخوانیم وسپس قضاوت کنیم.
شاد و پیروز باشید