…تعدادشان خیلی زیاد بود. نمی‌دانم شاید میلون‌ها… وقتی به دنیا می‌آمدند خیلی کوچک بودند؛ اندازه‌شان از یک جعبه‌‌ی کفش بزرگتر نبود. البته اوّلش کوک نداشتند، اما وقتی بزرگتر می‌شدند، بزرگترها به آن‌ها یک کوک می‌دادند. درست مثل کوکی که پشت اسباب‌بازی‌ها می‌گذارند. خودشان این کوک را روی کمرشان نصب می‌کردند. جنسشان از فولاد بود؛ اما شنیده‌ام که در زمان‌های خیلی دور از بلورهای درخشان و زیبا ساخته شده بوده‌اند. ولی به هرحال آنچه می‌دیدم تعدادی چرخدنده‌ی آهنی بود که روی هم سوار شده‌بودند. آن‌ها هر چند وقت یکبار، پیش بزرگ شهر می‌رفتند تا کوکشان کند. کوک کردن روش خاصی داشت، و فقط بزرگ شهر اجازه داشت که کوک‌ها را بچرخاند. او هرکس را یک‌ جوری کوک می‌کرد ولی فقط خودش تصمیم می‌گرفت که چه‌جور آدم‌ها را کوک کند. معمولاً کسی اعتراض نمی‌کرد و اگر هم می‌کرد، جایش توی سطل زباله بود و یا اینکه حدّاقل مجبور بود مثل آدم‌کوکی‌ها رفتار کند تا کسی متوجه نشود. چون اگر اعتراض می‌کرد، بزرگ شهر به همه اعلام می‌نمود که این آدم‌کوکی خراب شده‌است و باید دور انداخته شود. بزرگ شهر تعدادی از آدم‌های کوکی را که از بهترین چرخ‌دنده‌ها ساخته شده‌بودند، برای خودش نگه می‌داشت تا از او محافظت کنند.

  امروز توسط یکی از دوستان مطلع شدم که قرار است برنامه ای تحت عنوان بسوی ظهور از سیمای جمهوری اسلامی پخش شود که در رابطه با مهدویت و فرهنگ آن است . گویا این برنامه مدتهاست که پخش می شود و امروز توفیقی نصیب این بنده شد که این برنامه را نگاه کنم . همانطور که از همان ابتدا میشد حدس زد این برنامه جدای از تشریح فرهنگ مهدویت ، جایی برای توهین به مقدسات عده ای دیگر هم هست ، و این موضوع متاسفانه در رسانه های ملی این کشور کم کم به یک رسم و روش تبدیل می شود .

جناب آقای زید آبادی   مقاله شما را راجع به مساله بهاییان در ایران مطالعه کردم و مطالبی به نظرم رسید که تصمیم گرفتم آنرا با شما در میان بگذارم تا شاید این اقدام منجر به یکسری یادگیریهای دو جانبه شود .  صداقت وصراحت شما در پرداختن به این مساله و اشاره به این حقیقت که اکثریت قریب به اتفاق روشنفکران و اندیشمندان در داخل کشور هیچگاه در مورد مسایل بهاییان نه صحبتی کرده اند و نه قدمی برداشته اند نشان از گذشتن شما ازسد این خودسانسوری و وارد شدن به مرحله ای فراتر از دیگران برای ارایه و تحلیل حقایق در این موضوع دارد که بسیار باارزش و قابل قدردانی است.